Designatio ludorum video est processus creativus et technicus formandi regulas, machinas, systemata, et experientias quae ludum videonicum definunt, sequestrata in modum ludendi, sentiendi, et cum ludis interagendi. Hoc includit aequilibrium inter creativitatem et functionem, ut experientia ludica iucunda, provocans, et significativa sit, simul congruens cum narratione, stilo artis, et publico ad quem spectat. In centro designii ludorum video est gyrus ludici – series actuum repetitorum qui ludentes retinent. Gyrus constat ex finibus (quae ludentes adipisci conantur), actionibus (qua ratione ad fines assequendos tendunt), et praemiis (quae pro successu acquiruntur). Exempli gratia, in ludo fabularum gestarum (RPG), gyrus implicare potest missum suscipere (finis), hostes pugnare ad eum perficiendum (actio), et puncta experienciae vel praedam lucrari (praemium) quae nova potentia aut instrumenta aperit, qua de causa ludentes hunc gyrum iterare sunt moti. Gyrus bene descriptus satiatus est sed non fastidiosus, varietate satis habita ad interest diuturnam. Machinae ludicae sunt regulae et interactiones quae gubernant ludificationem. Hae includunt motum (ex. salire, currere, volare), systemata pugnae (ex. ictus propinquos, iaculari, magicam), enigmatum solutionem (ex. ratiocinationem, difficultates ambientales), et pecuniam rectoriam (ex. colligere nummos, sanitatem vel telorum rationem tenere). Machinae ita esse debent ut facile discantur sed profunditatem habeant ad peritiam – simplices satis ut novi ludentes eas intellegant, tamen complexae ad iuvandos peritos et calliditatem. Exempli gratia, saltus in ludo saltandi variabilis altitudinis esse potest secundum tempus pressionis pulsationis, permittens rudibus saltus simplices facere dum periti temporis praecisione usi evolutores saltus efficiunt. Designatio regionum est pars principalis, consistens in creatione locorum ubi ludus fit. Regiones ita disponuntur ut ludentes per machinas deducantur, paulatim novas difficultates introducentes et artes docentes sine expresse tutoribus. Lineares vias (ad rem gestam promovere) cum locis optionibus (ad explorandum incitando) aeque continent et notas seu indicia visibilia includunt ad confusionem vitandam. Exempli gratia, in ludo enigmatico, regio locum clavem continet in locis opportunis, ludentes ad solvenda problemata per observationem ducens; in ludo mundo aperto designatio regionis usura erit orographiae, meteori, et notis ad creandum orbem cohaerentem et perviis. Narratio et historia in designando ludis video integrant argumentum, personages, et mundi constitutionem cum ipso ludico actu, non separando historiam a factis. Historia per commentarios, colloquia, notitias ambientales (ex. aedificia desertis quae originem praenuntiant), aut electiones ludentium quae exitum mutant traditur. Personae cum animis et intentionibus distinctis elaborantur, ut ludentes de eorum fato curare debeant, dum leges et origines orbis – antiquitates, culturas, et normas – immersionem creant. Etiam ludi minima narratione carentes (ex. enigmata aut certamina sportiva) proficient ex themate manifesto quod omnia connectit, ut futuristici status in ludo sci-fi de cursu. Difficultatis moderatio est necesse, ut certum sit ludum esse provocationem sed non desperationem. Curvae difficultatis crescunt paulatim dum ludentes peritiam augent, cum stationibus tutis seu punctorum reservationis ad progressum amissum prohibendum. Quedam luda offerunt difficultatis regolanda statim aut difficulitatem dynamicam, quae ad aptatur ad actuationem ludentis (ex. hostes leniores reddendo si lusor laborat). Aditus quoque consideratur, cum optionibus ut controlla mutabilia, legendas inferiores, aut coloris caecitiae modi, ut ludus omnibus populo ludibilis sit. Designatio interfacciae utentoris (UI) sequestratur in modo ludentes cum systematibus ludorum interagant, inclusis tabulis, ostensoribus in promptu (HUDs), et inventariis. Bona UI est perspicua et non importuna, informationem necessariam (valetudinem, numerum punctorum, officia) sine confusione visus praebens. Symbolis, coloribus, et schematibus constantibus utitur ad ludentes citis ducendos, cum controllis facilis didicisse et recordari. Designatio ludorum video est iterativus, cum designeris tentantes ideas per prototypas, commentarios ex testatoribus ludicis colligentes, et machinas, regiones, aut historiam secundum idoneitatem emendantes. Haec ratio confirmat ut ludus ultimus sit cohaerens, iucundus eventus qui cum ludentibus resonet, miscens creativitatem, psychologiam, et scientiam technicam ad creandam exercitationem interactivam quae sit tum iucunda tum significativa.