Ang isang VR simulator ay isang espesyalisadong sistema na gumagamit ng teknolohiya ng virtual reality upang gayahin ang mga tunay na kapaligiran, mga sitwasyon, o karanasan sa loob ng kontroladong, virtual na setting, na nagpapahintulot sa mga gumagamit na makipag-ugnayan at matuto mula sa mga simulation na ito nang ligtas at ekonomikal. Ginagamit ang mga simulator na ito sa iba't ibang larangan tulad ng libangan, edukasyon, pagsasanay, pangangalagang pangkalusugan, at aviation, na nag-aalok ng nakaka-engganyong at realistikong karanasan na nag-uugnay sa teorya at praktika. Sa mismong batayan nito, binubuo ng ilang mahahalagang sangkap ang isang VR simulator: isang VR headset na mataas ang resolusyon na nagpapakita ng virtual na kapaligiran gamit ang stereoscopic na 3D visual at sumusunod sa galaw ng ulo upang magbigay ng natural at 360-degree view; mga sistema ng pagsubaybay sa galaw na kumukuha ng pisikal na kilos ng gumagamit (mga galaw ng kamay, posisyon ng katawan, o kahit buong katawang galaw) at isinalin ang mga ito sa mga aksyon sa loob ng virtual na espasyo; at madalas, mga mekanismo ng feedback tulad ng haptic gloves, motion platforms, o controller na may force-feedback na naghihimok ng pakiramdam ng paghawak, resistensya, o paggalaw, na nagpapahusay sa damdamin ng realidad. Sa libangan, nililikha ng VR simulator ang nakakapanibagyang karanasan tulad ng roller coaster rides, space exploration, o extreme sports, kung saan nararamdaman ng mga gumagamit ang pisikal na sensasyon (pagbangon, pagpaandar, pag-iling) ng gawain nang hindi nakikipag-ugnay sa anumang tunay na panganib. Halimbawa, maaaring gamitin ng VR flight simulator ang isang motion platform na umaangat at kumikilos upang gayahin ang pakiramdam ng pag-alis at turbulence, habang ipinapakita ng headset ang detalyadong virtual cockpit at kalangitan. Sa propesyonal na pagsasanay, napakahalaga ng VR simulators para sa mga high-risk o mahahalagang aktibidad. Ang mga piloto ay nag-eensayo ng pagmamaneho sa mga virtual cockpit na nagkukulang sa emergency sa panahon ng lagay ng panahon o mechanical failures; ang mga doktor ay nag-eensayo sa mga virtual na pasyente upang dominahan ang bagong teknika bago magsagawa sa tunay na tao; at natututo ang mga bombero kung paano mapupuntirya ang mga nasusunog na gusali nang hindi nalalantad sa panganib. Pinapayagan ng mga simulator na ito ang paulit-ulit na pagsasanay, agad na feedback, at pag-personalize ng mga senaryo upang target ang tiyak na mga kasanayan, na nagpapabuti sa resulta ng pagkatuto at binabawasan ang gastos sa pagsasanay. Maaari ring gayahin ng VR simulators ang bihirang o hindi maabot na kapaligiran, tulad ng deep-sea ecosystems para sa marine biology students, historical events para sa edukasyon, o malalayong planeta para sa scientific visualization. Madalas din silang kasama ng software na sumusubaybay sa pagganap ng gumagamit, na lumilikha ng data tungkol sa mga aksyon, desisyon, at resulta para sa pagsusuri—kung upang mapabuti ang teknik ng trainee o i-refine ang realism ng simulator. Binuo na may tibay sa isip, lalo na sa komersyal o propesyonal na setting, ginagamit ng VR simulators ang matibay na hardware upang umangkop sa madalas na paggamit at maghatid ng pare-parehong pagganap. Patuloy silang umuunlad kasabay ng mga pag-unlad sa teknolohiya ng VR, na nag-aalok ng mas mataas na resolusyon, mas tumpak na tracking, at mas sopistikadong feedback upang likhain ang palaging realistiko at kapaki-pakinabang na simulasyon.